Lokale kwaliteitshoning
De honing is afkomstig van bijenkasten die zich in het hart van een natuurreservaat (Natura 2000) bevinden in de regio Viroinval.
In tegenstelling tot de meeste honing die in de handel verkrijgbaar is, is hij daardoor vrijwel vrij van sporen van pesticiden (bijenkasten nabij landbouwvelden) en van vervuiling (bijenkasten in stedelijke gebieden om pesticiden te vermijden).
De bijenkasten zijn geplaatst in een biologische boomgaard die grenst aan een bos en bloeiende weilanden. De nectarbronnen zijn daardoor bijzonder gevarieerd en zuiver.
Bovendien wordt de honing niet verhit en niet vermengd met andere honingsoorten, waardoor hij zijn talrijke voedingskundige en therapeutische eigenschappen behoudt.
De rechtstreekse verkoop, het ontbreken van huurkosten voor standplaatsen en overbodige marketing beperken de kosten en dus ook de verkoopprijzen.
Respect voor de bijen
Als bewonderaar van bijen distantieer ik mij van de moderne bijenteelt. Deze neigt er immers steeds meer toe de bijen te exploiteren, ten koste van het respect voor hun intrinsieke behoeften en hun welzijn.
Daarom beoefen ik een zachte, weinig ingrijpende en bijenvriendelijke vorm van bijenteelt, die nauw aansluit bij de visie van de beweging “de bijenwachters”.
Ik stel mij nederig op en ben van mening dat bijenvolken beter dan ikzelf in staat zijn om hun ontwikkeling en organisatie te beheren. Mijn rol als imker beperkt zich dan ook tot het plaatsen van de bijenvolken in de best mogelijke omstandigheden (goede omgeving, gezonde bijenkasten, …) en hen indien nodig te ondersteunen, maar in geen geval tot het volledig willen controleren van wat er in de kast gebeurt.
Concreet betekent dit dat ik geen koninginnengelei, pollen of bijengif oogst.
Bovendien zie ik af van het voederen van de bijen met suiker en kies ik ervoor om in de zomer 15 kg honing per bijenkast niet te oogsten, zodat het volk gedurende de hele winter kan beschikken over kwalitatieve voeding.
Daarnaast sluit ik het gebruik van acariciden in de bijenkasten volledig uit en geef ik de voorkeur aan natuurlijke behandelingen.
Ook verwerp ik de transhumance (verplaatsing) van de bijenkasten.
Ten slotte weiger ik om vooraf gemaakte wasramen (waarvan de kwaliteit vaak twijfelachtig is) in de bijenkasten te plaatsen. Zo respecteer ik de ontwikkelingscyclus van jonge wasbijen door hen toe te laten zuivere was te produceren en raten te bouwen die vrij zijn van alle onzuiverheden.
Dit resulteert in een lagere honingproductie, maar wel in een zuiverdere honing en in bloeiende, zachte en gezonde bijenvolken.
Respect voor het milieu
Respect voor het milieu
In overeenstemming met de principes van permacultuur kies ik voor een aanpak die erop gericht is de natuur te helpen haar natuurlijke evenwicht te hervinden, wat voor iedereen gunstig is. Om elke vorm van kunstmest en pesticiden te bannen, heb ik geprobeerd een maximale biodiversiteit te herstellen op de voormalige sparrenplantage van 2 hectare waarop de bijenstand is gevestigd. Daarom heb ik op een tiende van het terrein oude, aan de regio aangepaste fruitboomsoorten aangeplant, zodat de natuur op het grootste deel van het bijenstandgebied opnieuw haar gang kan gaan.
Om de biodiversiteit verder te bevorderen, heb ik ook een poel gegraven en talrijke nestkastjes geplaatst. Tal van vogelsoorten, wilde insecten, hagedissen, kikkers en enkele ringslangen leven er nu in volledige harmonie samen met de bijen en de steenuil, die recent zijn intrek heeft genomen in een van de nestkastjes aan de rand van de bijenstand.
Om het eventuele onevenwicht te beperken dat de aanwezigheid van veel honingbijen kan veroorzaken voor andere wilde bestuivers, is het aantal bijenkasten op het terrein bewust beperkt.
Daarnaast heb ik, om het hele jaar door voedsel te voorzien voor bijen en andere bestuivers, talrijke nectar- en stuifmeelrijke bomen en struiken aangeplant die bloeien in periodes waarin bloemen in de regio schaarser zijn (lindes, kastanjes, hazelaars, wilgen, lavendel, cotoneasters…).
